De steunmuren doen hun job!

Laatste nieuws uit Nepal: mail van onze projectleidster:

Beste KinN vrienden,

Het is weeral even geleden dat we nog wat van elkaar gehoord hebben.

Vooreerst zijn jullie van harte bedankt voor de 2.500 Euro voor de rijst. Allicht kopen we niet ineens een stock voor een heel jaar want dat wordt dan toch maar door de ratten en muizen opgeknabbeld.

Ondertussen hebben we niet stilgezeten. Nepal is zo wat op zijn positieven aan ’t komen van de aardbevingen in april en mei 2015. In de zwaarst getroffen gebieden is men overal stevig aan de heropbouw bezig. Zoals jullie weten hebben wij in Dolakha ook hard gewerkt om de getroffen dorpsgemeenschappen te ondersteunen.

Veilig

In het CPCS Center in Deurali-Dolakha heeft het twee weken geleden stevig geregend, onweer, bliksem, donderslagen waar de ruiten van bibberden, een staartje Fani, de storm die vooral India en Bhutan heeft getroffen maar waar wij toch ook ons deel van kregen.

En ziet… alles bleef droog in het Center. De steunmuren en afvoergoten leiden het water netjes rond de gebouwen, geen overstromingen meer, geen slijkstromen meer… het is gewoon fantastisch en het geeft een heel veilig en comfortabel gevoel.

Door de extra steunmuren en aanplantingen is de burcht met succes versterkt. Laat de moesson maar komen!

Dit is allemaal gerealiseerd door jullie bijdrage en ik kan jullie daar niet hard genoeg voor bedanken. Alle meisjes, jongens en onze medewerkers zijn veilig in ons Centrum.

Gebrek aan medische zorg

Zoals jullie weten werken we graag dicht bij de lokale bevolking en liggen we niet vanachter een bureau te beslissen wat mensen nodig hebben. Neen, we willen van de mensen horen en weten wat hun problemen zijn en samen bekijken wat we er aan kunnen doen. Dat kan alleen maar door heel veel te kijken, te praten, samen te zitten en de noden voelen en zien.

Nu de heropbouw in gang is en de scholen min of meer doenbaar zijn (sommigen zitten nog steeds in die golfplaten kotjes) kunnen we verder denken en kijken. De conclusie is dat er zwaar gebrek is aan medische zorg. Vooral voor kinderen in de scholen en dan de meisjes.

Meisjes die menstrueren blijven gemiddeld 4 dagen per maand thuis van school wegens gebrek aan hygiënische toiletten op school en persoonlijk hygiënisch materiaal. Meisjes missen daardoor een volledige maand per schooljaar.

Kinderen komen ziek naar school, hebben soms een kleine wonde die verschrikkelijk begint te onsteken bij gebrek aan medische zorg. Vele kinderen hebben diarree bij gebrek aan drinkwater.

Medische post beginnen

Daarom staken we de koppen bijeen en besloten dat we iets moesten doen in die schooltjes. Dit na overleg met de directie en het oudercomité.

In de omliggende schooltjes gaan we daarom met een medische post beginnen. Een verpleegster krijgt een Nurse Kit en kan aan de slag met simpel basismateriaal en wat medicijnen. Voor ernstige gevallen kan ze doorverwijzen naar onze Health Post en wij kunnen dan weer doorverwijzen naar het ziekenhuis.

Echter veel kan voorkomen worden door basis hygiëne en medische zorg.

Voor de meisjes krijgt iedere school een Dignity Kit, waar het nodige gerief in zit. De meisjes kunnen naar de verpleegster stappen met hun probleem en wordt dan verder geholpen. Zo wordt ook voorkomen dat ze thuis blijven van school.

De verpleegster krijgt ook materiaal om voorlichtingsklassen te geven. Zowel voor de kinderen als de ouders. Dit kan gaan over het belang van drinkwater maar ook handen wassen, nagels schoon houden tot voedzame maaltijden, zelf ORS maken, seksuele voorlichting en dies meer.

Wat vinden jullie er van? We zijn al in een paar districten in gang geschoten. Mijn vraag aan jullie is: zien jullie het zitten om dit BHCA project (Better Health Care Access) mee te steunen?

Inge